Krijtbord
Het schrijven op een krijtbord heeft iets magisch. Het witte krijtje dat een dun laagje poeder achterlaat op het ruwe, […]
Het schrijven op een krijtbord heeft iets magisch. Het witte krijtje dat een dun laagje poeder achterlaat op het ruwe, […]
Tijdens een zonnige herfstdag overviel me een gevoel van vaderschap én mannelijkheid. Was het door de kleurige bladeren op
De tuin van de buren Lees verder »
Zitten mijn zwembandjes nog goed? Check. Duikbril niet te strak rond mijn hoofd? Check. Voeten aan de rand van het
Het kwam niet plots. Al bijna twee jaar werd het voorbereid. Samen met zoveel mensen die haar dierbaar waren.
Afscheid nemen bestaat wel Lees verder »
‘Wie wil zijn of haar verhaal voorlezen?’, vraag ik aan twintig studenten van de Hogeschool Rotterdam. Het valt stil in
Ik ken ze niet persoonlijk. Toch kon ik ze, tijdens mijn vakantie in Italië, niet uit mijn hoofd zetten. Door
Fides en de betrokken vader Lees verder »
Het is zaterdag, de zon schijnt en ik sta in onze tuin. Ik heb net hardgelopen. Zwetend tel ik het
Ik neem je mee terug naar de zomer van 1994. Ik ben zeventien jaar oud, mijn verkering is net uit
Eenzame generatie Lees verder »
Na een warme zomervakantie stond mijn zoontje te popelen om weer naar school te gaan. Weer spelen met zijn vriendjes,
Waarom mensen elkaar (niet) vergeten Lees verder »
Sinds een tijdje is Grote Broer niet meer alleen. Hij deelt de liefde en zorg van mijn vrouw en mij
Ik geloof in haar … en hem Lees verder »