| Ik en mijn ADHD |
|
Wat ik leerde van fikkie stoken aan tafel
Blake is van jongs af aan hyperactief, impulsief en snel afgeleid. Toen Blake vijf jaar was en probeerde zijn jongere zusje uit haar kinderstoel te duwen, vermoedde zijn moeder voor het eerst dat Blake ADHD had. ‘Ik weet hoe het voelt als je moeder echt kwaad wordt omdat jij leuk in de tuin met een katapult kiezels aan het schieten bent en er per ongeluk een dwars door de glazen schuifdeur gaat. Of dat je vader je onbeleefd noemt, alleen maar omdat je wat terugzei om je te verdedigen. Uit: Ik en mijn ADHD
In Ik en mijn ADHD vertelt Blake als zeventienjarige jongen wat hem vanaf de peuterspeelzaal tot in zijn tienerjaren allemaal overkwam en wat dit met zijn ADHD te maken heeft. Hij vertelt wat voor hem het verschil is tussen wel en geen medicijnen gebruiken. Hij probeert tegen pestkoppen in te gaan en onredelijke leerkrachten van zijn gelijk te overtuigen, worstelt met concentratieproblemen op school, wordt verkeerd begrepen, ontloopt meisjes en raakt zijn beste vriend kwijt. Na elk persoonlijk verhaal worden de oorzaak en het gevolg helder besproken en geeft Blake praktische tips en oplossingen die voor hem waardevol bleken.
Taylor richt zich tot tieners en hun familie met een autoriteit waaraan weinig experts zich kunnen meten.
Liefhebbers van deze titel bestelden ook: |

